Bez enzymów nie moglibyśmy strawic pożywienia, a nasz organizm nie byłby w stanie go wykorzystac.Dzięki enzymom dobrze przyswajamy z pożywienia witaminy, minerały i aminokwasy potrzebne do sprawnego działania organizmu. |
Enzymy
Odporność a enzymy
Enzymy zwalczają wirusy
Enzymy a choroby krążenia
Enzymy a rematyzm
Enzymy CaliVita
Na czym polega „systemowa enzymoterapia"?Przy pomocy „systemowej enzymoterapii" można wkroczyć w różne etapy procesu chorobowego i to przy jednoczesnym zauważalnym niskim odsetku skutków ubocznych. Można ją wdrożyć w określonych sytuacjach, gdyż ustalono i zbadano już zasadnicze mechanizmy działania enzymów i wynikające z nich implikacje. Dzięki enzymom systemowym można osiągnąć następujące cele lecznicze:Enzymy przyspieszają między innymi leczenie zapaleń, niwelują zaburzenia ukrwienia, wzmacniają funkcjonowanie ustrojowych sił obronnych, mobilizują działanie mechanizmów samonaprawczych i ograniczają zagrożenie zdrowia.Enzymy sprowadzają „zdezorientowane" siły obronne organizmu, jak np. w chorobach autoimmunologicznych z powrotem na właściwy szlak, zwalczają wirusy, nawet pomagają organizmowi „namierzyć" komórki nowotworowe oraz w miarę możliwości je zniszczyć. Przy czym należy pamiętać, że enzymy nie są panaceum na wszelkie choroby, nie można ich postrzegać jako tajnej, cudownej broni. Mają wprawdzie ogromny potencjał, lecz przecież nie jest on nieskończony.Co w takim razie oznacza określenie „systemowe"? Otóż w medycynie rozróżnia się miejscowe stosowanie preparatów jak np. maści, nalewek czy niektórych sprayów od leków, które rozprowadzane są „systemowo" w całym organizmie. To wyjaśnienie jest oczywiście nieco uproszczone, gdyż na przykład określona substancja może równie dobrze zostać wchłonięta przez jedno miejsce na skórze, a dopiero potem rozprzestrzenić się po całym ciele.Podobnie rzecz się ma z leczeniem substytucyjnym, kiedy to dostarcza się organizmowi jedną substancję w zastępstwie innej, której on sam nie jest (już) w stanie wytworzyć. Dotyczy to np.: insuliny, produkowanej przez trzustkę diabetyka w niewystarczającej ilości, lub też Hormonalnej Terapii Zastępczej, polegającej na podawaniu estrogenów kobietom w okresie menopauzy, lub kuracji testosteronem u mężczyzn w przypadku niedoczynności gruczołów płciowych czy też hormonu wzrostu u karłowatych dzieci. W większości przypadków, wysoka specyficzność substratowa enzymów przemawia za tym, by łączyć wybrane enzymy. Uzyskamy wówczas możliwie najszersze spektrum ich działania, zwłaszcza jeśli zależy nam na zachowaniu sprawności i zdrowia przez długi czas.Enzymy mogą być stosowane zarówno w leczeniu, jak i profilaktyce, doustnie (jako tabletki, drażetki czy granulat) lub doodbytniczo. Działają najskuteczniej, gdy są wchłaniane z jelita cienkiego i rozprowadzane po całym organizmie.Produkcja tabletek zawierających enzymy wcale nie jest łatwa, gdyż w jednej tabletce mieści się mała ilość cząsteczek enzymów. Należy jeszcze dodać, że enzymy można wstrzykiwać, omijając tym samym przewód pokarmowy (pozajelitowo, względnie miejscowo) czy też stonować miejscowo w postaci maści czy kremu.Normalnym trybem, cząsteczki białkowe zostają zniszczone przez nok żołądkowy, a kwasoodporne enzymy żołądka i trzustki rozkładając na pojedyncze składniki. Stąd też drażetki, tabletki oraz granulat zawierające enzymy są pokryte powłoką kwasoodporną, która zapewnia enzymom ochronę aż do chwili, gdy dotrą do jelita cienkiego.Duże dawki, jak w kuracji uderzeniowej, najlepiej rozdzielić w ciągu dnia i przyjmować w odstępie około 5 godzin, popijając sporą ilością płynów. Unikniemy ewentualnych nieznacznych działań ubocznych w postaci lekkich dolegliwości żołądkowych czy lekkiej biegunki. Może się ona pojawić na krótki czas, gdyż enzymy powodują lepsze trawienie pokarmu. W związku z tym wcale nie można ich uznać za „środki odchudzające".W zależności od rodzaju substancji rozszczepiających białka, do krwioobiegu i obiegu limfy dostaje się między 6% do 38% substancji z enzymów przyjmowanych doustnie. Niektóre osoby wzbraniają się przed zażywaniem całej masy tabletek. Kurację uderzeniową zaleca się zwłaszcza w przypadku „świeżego" urazu lub początków przeziębienia. Bez obaw, nic się nie stanie, nawet jeśli będziemy przyjmować dziesięć, dwadzieścia lub nawet większą ilość drażetek z enzymami.Stosowanie takich dużych dawek ma sens, jeśli chcemy w miarę szybko doprowadzić organizm do ładu, czy to przed operacją, czy to po jakiejś kontuzji (sportowcy). Nie „bombardujemy" przecież organizmu substancjami chemicznymi, lecz pomagamy mu w naturalny sposób. Enzymy hydrolityczne, nawet w dużych dawkach przez dłuższy czas, właściwie są pozbawione działań niepożądanych, co wykazały liczne badania. Na początku kuracji pacjenci mogą odczuwać „sytość", nieznaczne mdłości czy wzdęcia. Trudno zresztą uznać je za „działania niepożądane" z punktu widzenia medycyny, skoro łatwo można się ich pozbyć. Wystarczy rozdzielić odpowiednio dawki w ciągu dnia i popijać sporą ilością płynów. Dolegliwości ustępują prawie zawsze, już po kilku pierwszych dniach kuracji, podobnie jak nieznaczne zaczerwienienia skóry, które pojawiają się niezmiernie rzadko.
Na których enzymach bazuje „systemowa enzymoterapia"?Enzymoterapia jest wskazana we wszelkich sytuacjach zakłócenia poziomu enzymów w organizmie, jak np. w procesie starzenia się lub wzmożonego zapotrzebowania na enzymy w przypadku ostrych i przewlekłych schorzeń. Preparaty enzymatyczne nie są w żadnym razie „cudowną kuracją".Enzymoterapia nie bazuje jedynie na aktywnych enzymach uzyskanych z drobnoustrojów, bądź pochodzenia roślinnego lub zwierzęcego, lecz wykorzystuje również efektory enzymów.Zasadniczo w leczeniu stosuje się enzymy hydrolityczne. Do najczęściej stosowanych enzymów hydrolitycznych należą: Bromelina z wyciśniętego soku łodygi dojrzałego ananasa, Papaina z soku mlecznego niedojrzałych owoców melonowca, Pankreatyna, wyciąg z trzustki świń, Trypsyna, również pochodząca z trzustki świń, Chymotrypsyna, uzyskiwana z oczyszczanego proenzymu kwaśnego soku trzustkowego bydła, Amylaza, enzym wydzielany przez ślinianki, pozyskiwany także z grzybów, Pepsyna, enzym rozszczepiający białka, występujący w ścianie żołądka, stosowany głównie w preparatach wspomagających trawienie. |
